هر گشاده‌روى خوشخوى را و اين سر « 99 » اخلاق صالحان است . 37 ، 48 - اى پسر من ، هرگاه نعمت « 100 » دهد ترا حق تعالى ، تو شكر را زياده ساز ، و تواضع و احسان به كسى كه فرود تست بيشتر كن . 37 ، 49 - اى پسر من ، دور كن از خود هر چه طلب عذر كنى ، و از ديگران عذرپذير باش . عجب مكن به عملى كه مىكنى ، اگر چه بسيار باشد ، به جهت آنكه نمىدانى كه خداى تعالى آن را قبول كرده است يا نه . 37 ، 50 - اى پسر من ، همه چيز را آفت است ، آفت عمل عجب است ، منماى به مردمان چيزى را كه خداى تعالى مىداند از تو غير آن را ، و دراز دستى مكن بر كسان ، و از حق ايشان چيزى نقصان منماى ، و ظالم مباش ، دعاى مظلوم را اجابت كن ، چشم خود را به متاع دنيا مگشا ، و طلب بر آمدن جميع حاجات دنيا مكن ، بايد كه حاجت تو به چيزى بود كه نزديك گرداند ترا به خدا . 37 ، 51 - اى پسر من ، دوست دار از براى خدا ، و دشمن دار از براى خدا ، و [ با ] اهل عصيان مداهنت مكن . 37 ، 52 - اى پسر من ، نزديكى [ كن ] به خداى تعالى ، به دوستى اولياى حق و به دشمنى اهل گناه . 37 ، 53 - اى پسر من ، پيش خداى تعالى فاضلتر و بهتر از عقل چيزى نيست ، و عقل كسى وقتى تمام مىشود كه در و ده خصلت باشد : بزرگان ازو در امن باشند ، هدايت و رشد ازو متوقع باشد ، و از دنيا در غلط نيفتد ، و زيادتى مال را در راه خدا بذل نمايد ، تواضع را از كبر دوستر دارد ، مذلت و خوارى [ او را ] دوستر باشد از عزت ، از طلب عفت مانده نشود در همه ايام زندگانى ، منع نكند كسى را كه ازو

--> ( 99 ) - د : و اين نيز . ( 100 ) - د : نعمتى .